28 lipca 2026 roku opublikowano największą dotąd rewizję Model Context Protocol – MCP 2026-07-28. Najważniejsza zmiana jest fundamentalna: protokół przechodzi ze stanowego modelu komunikacji do stateless core. Usunięto protokołowe sesje, nagłówek Mcp-Session-Id i obowiązkowy handshake initialize, dzięki czemu pojedyncze żądanie może trafić do dowolnej instancji serwera za zwykłym load balancerem.
Jeśli budujesz agentów AI albo integracje z narzędziami, to nie jest kosmetyczna aktualizacja. MCP coraz bardziej przypomina standardową warstwę infrastruktury webowej: żądania są samowystarczalne, wyniki list można cache’ować, routing odbywa się po nagłówkach, a dłuższe interakcje obsługuje nowy mechanizm Multi Round-Trip Requests. Dobrym uzupełnieniem jest nasz news o Google Genkit Agents API, bo pokazuje tę samą zmianę z perspektywy budowania całych aplikacji agentowych.
- MCP przed i po aktualizacji 2026-07-28
- MRTR, cache i rozszerzenia – co jeszcze się zmieniło?
- Dlaczego stateless MCP jest ważny dla agentów AI?
MCP przed i po aktualizacji 2026-07-28
| Wcześniej | MCP 2026-07-28 |
|---|---|
| Sesja protokołu utrzymywana między żądaniami | Stateless core – każde żądanie może być obsłużone niezależnie. |
Handshake initialize/initialized | Informacje o wersji i możliwościach są przenoszone w każdym żądaniu; dostępne jest opcjonalne server/discover. |
Nagłówek Mcp-Session-Id | Brak protokołowego identyfikatora sesji. |
| Większa zależność od trwałego połączenia | Łatwiejsze skalowanie za klasycznym HTTP load balancerem. |
Usunięcie sesji nie oznacza, że aplikacja nie może mieć własnego stanu. Jeśli konkretne narzędzie musi pamiętać kontekst pomiędzy wywołaniami, serwer może wygenerować własny uchwyt i przekazać go modelowi jako zwykły argument. Różnica polega na tym, że stan nie jest już ukryty w warstwie transportowej MCP.
MRTR, cache i rozszerzenia – co jeszcze się zmieniło?
Stateless core jest najbardziej widoczną zmianą, ale nowa specyfikacja porządkuje znacznie więcej elementów. Multi Round-Trip Requests (MRTR) zastępują część wcześniejszych wywołań wymagających utrzymywania otwartego strumienia. Jeśli narzędzie potrzebuje w połowie działania dodatkowej informacji lub potwierdzenia użytkownika, może zwrócić stan input_required, a klient ponawia żądanie z odpowiedzią.
- Header-based routing – metoda i nazwa narzędzia trafiają do nagłówków HTTP, co ułatwia routing i autoryzację.
- Cacheable list results – listy narzędzi, zasobów i promptów zawierają wskazówki dotyczące cache.
- Extensions framework – nowe funkcje mogą rozwijać się jako rozszerzenia zamiast rozpychać rdzeń protokołu.
- Tasks – długotrwałe zadania przechodzą do oficjalnego rozszerzenia.
- Authorization hardening – poprawki związane z OAuth i identyfikacją klientów.
- Formal deprecation policy – minimum 12 miesięcy pomiędzy deprecacją a usunięciem funkcji.
Zmiany są częściowo breaking, dlatego zespoły utrzymujące istniejące serwery MCP muszą sprawdzić wersje SDK i sposób obsługi sesji. Oficjalne SDK TypeScript, Python, Go i C# zostały zaktualizowane pod nową rewizję, ale starsze implementacje nie przechodzą automatycznie na nowy model komunikacji.
Dlaczego stateless MCP jest ważny dla agentów AI?
MCP powstał jako sposób podłączania modeli do danych i narzędzi, ale przy masowych wdrożeniach liczy się nie tylko eleganckie API. Serwery muszą działać za load balancerami, skalować się horyzontalnie, podlegać regułom autoryzacji i dawać się obserwować tak jak inne usługi webowe. Stateless core usuwa część specjalnej logiki potrzebnej tylko dlatego, że wcześniejsza wersja protokołu utrzymywała sesję.
To dlatego aktualizacja jest ważna dla rynku agentów. MCP do agentów AI, serwer MCP, MCP a API, jak połączyć AI z aplikacją i protokół narzędzi dla AI przestają być wyłącznie terminologią developerską. Im więcej produktów używa agentów wykonujących działania poza czatem, tym bardziej potrzebna jest wspólna, skalowalna warstwa integracyjna. Jeśli potrzebujesz podstawowego kontekstu programistycznego, zobacz również co to jest framework.
MCP dojrzewa z eksperymentu do infrastruktury
Najważniejsza rzecz w tej rewizji nie polega na dodaniu jednej efektownej funkcji. MCP staje się prostszy do wdrażania na zwykłej infrastrukturze HTTP i bardziej przewidywalny dla organizacji, które chcą budować systemy produkcyjne. To sygnał, że warstwa łącząca agentów z narzędziami zaczyna dojrzewać równie szybko jak same modele.
Źródła
News opracowano na podstawie oficjalnego bloga Model Context Protocol, pełnego changelogu specyfikacji oraz materiałów release dotyczących stabilnej rewizji 2026-07-28.
